 |
 |
Konjic leži na rijeci
Neretvi, 60 km od Sarajeva neposredno uz Jablaničko jezero. Nalazi se na
granici Hercegovačko - Neretvanskog i Sarajevskog kantona, okružen
najvećim planinskim masivima u Bosni i Hercegovini: Prenj (2102m),
Bjelašnica (2067m) i Bitovinja (1744m). Konjička opština geografski predstavlja
jednu od najvećih po površini u BiH, zahvata 1101 km2. Grad je
1991.
brojao oko 14.500, a općina blizu 45.000 stanovnika. Gustina
naseljenosti stanovništva je niska i iznosi oko 30 stanovnika po km2.
Oko trećine stanovnika živi u gradu i prigradskima naseljima, a dvije
trećine stanovništva čini seosko stanovništvo. Nadmorska visina gradskog
područja iznosi 268 m, a seoska naselja dosežu i do 1000 m nadmorske
visine. Posebnost ovog područja čine velike količine vodotoka sa rijekom
Neretvom i njenim pritokama, zatim prirodnim ledničkim Boračkim jezerom
i velikim vještačkim Jablaničkim jezerom, kao i velike površine
šumovitih predjela.
Inače, Kojic je jedan
od najstarijih gradova u Bosni i Hercegovini. Njegovo područje
kontinuirano je naseljeno više od 4000 godina. U historiji se javlja jos
u IV. vijeku p.n.e., a u II vijeku p.n.e. poznat je kao "Slana kolonija"
i odrzava trgovačku vezu sa Albanskim gradom Apolonijom. Konjic je još u
srednjem vijeku čuven po drvorezbarstvu, čija se tradicija održala do
danas, a u 17.vijeku putopisac Evlija Čelebija spominje 75 kovačkih
radnji i 10 hanova. U starom dijelu grada nalaze se brojni spomenici
kulture, kao i u bližoj okolini grada. Hram i kip boga Mitrasa pronađen
u Konjicu 1897.godine jedinstven je u historiji svjetskog mitraizma, a
po broju stećaka ovaj slikoviti grad treći je u svijetu (4000 spomenika
na području općine). Jedan od stećaka bio je na svjetskoj izložbi u
Montrealu, a srednjovjekovna sudačka stolica na izložbi u Parizu. Pored
Starog Mosta u gradu se nalazi turbe jednog od sedmorice sinova
Smail-age Čengića. Konjic je multietnička sredina prepoznatljiva po
vjerskim objektima od kojih ističemo 5 dzamija u gradskom jezgru, od
kojih je specifična Repovačka Džamija sa minaretom izgrađenim na
sjevernoj strani, crkva Svetog Ivana Krstitelja izgrađena u samom jezgru
Konjica, kao i Pravoslavna crkva. U toku novije historije Konjic je
sačuvao multietnički karakter, iako je pretrpio ogromna razaranja. Prvi
je u Bosni i Hercegovini proglašen "otvorenim gradom", mada je to Konjic
uvjek i bio.
Konjic i okolina kao jedna od najvećih općina po površini u Bosni i
Hercegovini privlačni su za odmor ljeti i zimi: ribolov na Neretvi,
Raketnici, Neretvici, Trešanici, Boračkom i Jablaničkom jezeru, lov na
planinama i obroncima Prenja, Bitovinje, Visočice, te nadasve čuveni
nacionalni specijaliteti - jagnjetina sa ražnja i ispod sača, kao i,
naravno, svježa riba.
Thanx to:
konjic.ba;
foto: Amel Duro
|
